Toronto

Vandaag dus Toronto. Het was een kwestie van zoeken, vragen en nog eens zoeken voor we de ECHTE touristinformation hadden gevonden. Maar goed, toen hadden we ook wat! Met een stapel papiertjes, kaartjes en in de hand en een hoop gegevens in het hoofd gingen we er uit! We hadden besloten de hop-on-hop-off-bus te nemen, zoals we dat in verschillende andere steden ook deden. Je komt overal en kunt dan naar believen besluiten bepaalde punten nader te bekijken. Je krijgt een beetje een overzicht van zo'n stad, vooral als die zo groot is. Ik heb Wim's mening nog niet gepeild, maar ikzelf had nergens het idee: dat wil ik es beter bekijken. Het verkeer denderde om ons heen, de gids praatte aan één stuk door, het verkeer al dan niet overstemmend, en haar grappen waren niet altijd begrijpelijk, noch leuk. Waarom zulke gidsen altijd lollig moeten doen, is me een raadsel. Maar goed, Toronto. Ik heb er geen aardige indruk van. Druk, en levendig, en waarschijnlijk, als je je eenmaal een weg weet te vinden, een leuke studentenstad, maar weinig moois. Enorme skyscrapers vlak naast kleine, oudere kerkjes. Idiote gebouwen, rare architectuur, en ik vond het allemaal nogal lelijk. Alleen aan de waterkant, waar we uitstapten om de tocht te onderbreken voor een boottocht naar de Lawrence-islands, die, 10 in getal, Toronto beschermen tegen te ruw weer vanaf het Lake Ontario, was het wel gezellig, met een boulevard en aardige winkels en cafeetjes zo te zien.
 Op de eilandjes, die voor het overgrote deel door middel van bruggen met elkaar verbonden zijn, wonen zo'n 700 mensen. Er is ook een school en een brandweerkazere, maar voor middelbare scholen, dokter en tandarts moet je steeds de 10 minuten durende overtocht met de veerboot maken. De huizen zijn o.h.a. in handen van families, en er is er zelden eentje in de verkoop. Maar als je in Toronto nou rustig wil wonen, is dat wel de plek! De boottocht was aardig trouwens; veel beter gids. (De boot zag er uit als een rondvaartboot in Amsterdam, en was dat ook: hij kwam uit Amsterdam!)
Later zetten we de bustocht weer voort, en mijn indruk van Toronto werd niet veranderd. Daarna gingen Wim en ik elk zijns/haars weegs. Ik sjouwde wat rond in winkelcentra en door straten, en vond de "biggest bookstore of the world"..............heerlijk; daar kan ik veel tijd doorbrengen! En niks kopen, want wat moeten we met veel boeken in de bagage? Ik zag wel leuke Amerikaanse comics; was leuk geweest voor Willem-Jan, maar ja...............niet echt handig.

A book for every passion; booklovers hangout

Wim heeft intussen een tour besteld naar de Niagara-watervallen voor morgen. We worden om kwart voor tien opgepikt voor ons hotel! Ach ja, wie het breed heeft.................
En zometeen gaan we eten. Intussen is het gaan regenen, en morgen blijft het regenachtig.
ELS

Onder het eten vanavond vroeg Els wat ik van Toronto dacht, en toen vond ze dat ik dat hier moest zeggen, voor het evenwicht. - Een tour hop on hop off is niet altijd een goed idee, maar omdat Els de laatse dagen minder goed loopt lag bussen voor de hand. De twee uur durende rit bracht ons door downtown en omliggende straten en was niet zo verhelderend voor het karakter van de stad. Wat de duurste villa's waren of wat de hoogste of laagste huur was, och. Je ziet natuurlijk meer van de stad dan je af kunt lopen, maar even een gebouw binnen gaan, of rustig naar boven kijken om de wonderlijke hoogbouw te zien is er dan niet bij. - De stad maakt op mij de indruk van een levende, zelfbewuste, krachtige stad, waar veel gedaan is aan de architectuur van de hoogbouw. Fantasierijke vormen, mogelijk gemaakt door moderne materialen, zoals een complex van drie gebouwen: twee 25 verdiepingen hoge kwart-cirkelvomige wolkenkrabbers die tegenover elkaar staan en een halve cirkel suggereren, waarbinnen een bescheiden 5 verdiepingen hoog rond kantorencomplex als contrast en als aanvulling functioneert. Er was veel te zien, de torenhoge kantoorflats en bankgebouwen stonden naast 19de-eeuwse neo-gotische en neo-romaanse kerken en regeringsgebouwen, niet mooi, maar er als vanzelfsprekend neergezet omdat er behoefte aan was. Geen van tevoren geconcipieerde grachtengordel zoals in Amsterdam, maar wel met vaart geproduceerd.
Ik vind Toronto geen mooie stad, maar wel een stad met allure.
Wat mijn oordeel erg onvolkomen maakt is dat ik door die rondrijderij niet iets heb bezocht van wat er aan bezienswaardigs is, iets waarop de stad trots is, of waaarvan ze graag willen dat je het ziet. Ik had niet een speciaal museum op het oog, maar had er wel een willen bezoeken. Er was nu geen tijd voor en het ging ook regenen.
Toronto is een hele grote stad, de grootste van Canada. 33 jaar lang stond hier het hoogste gebouw van de wereld, de CN-tower (sinds een aantal jaren heeft Dubai de eer van het hoogste gebouw, maar, zei de gids, we hebben nog wel de snelste lift naar boven: 555 meter omhoog in 58 seconden).

CN-tower

gebouwen doorelkaar

Rubic in Toronto (?)

 Ze hebben na New York het grootste vliegveld van Noord-Amerika, zijn het Wall-street van Canada, hebben een paar gerenommeerde  universiteiten, waaronder eentje met 78.000 studenten (ik heb het niet nagetrokken). Een stad die een langer verblijf vraagt om je oordeel te onderbouwen.

Twee rectificaties van wat ik in vorige blogs schreef. Ik bedoelde prinses Juliana toen ik het over de koningin en haar dochters in Ottawa had. En de rivier die het water van het Huron-meer naar het Ontario-meer voert is niet de St. Laurens, maar de Niagara-rivier.
Wim