Toen we in Boston waren hebben we het Isabella Stewart Gardner museum bezocht. Daar hangt en staat veel Italiaanse Renaissancekunst, maar ook Nederlandse 17de eeuw. Een van de beroemdste Titiaans, de roof (ontvoering) van Europa is daar te zien. Het is een omstreeks 1900 gebouwd Italiaans palazzo met een prachtige 'kloostergang' om de binnentuin. Rondom die tuin drie verdiepingen museumzalen. De tuin heeft in het midden een origineel mozaiek; de vensters en zuilen zijn goed uitgevoerde kopieën die in ruim een eeuw voldoende verweerd zijn om een frappant beeld van een Italiaans palazzo te geven.
roof van Europa door Zeus in de gedaante van een stier
Het wandelen door dit museum was een onverdeeld genoegen. Het is niet goed te begrijpen hoe Isabella dit allemaal volgens haar vooropgezette plan heeft kunnen doen en voltooien. In de laatste zaal hangt een schilderij waarop ze zelf is afgebeeld door de toen door Amerika reizende John Singer Sargeant. Ik las in de wikipedia dat de frames zonder schilderijen die je op een paar plaatsen zag het gevolg zijn van een van de brutaalste en succesvolste schilderijenroven. Op 18 maart 1990 zijn door als politiemensen verklede dieven een tiental van de waardevolste schilderijen gestolen, waaronder twee Rembrandts en een Vermeer, die nooit zijn teruggevonden.
Het museum ligt niet ver van het grote kunstmuseum van Boston, waar we geen tijd voor hadden.
Overigens was ook de tocht naar het museum, dat buiten het centrum ligt, in zekere zin een openbaring en een genoegen. Ik heb een hekel aan metro's, maar deze bleek er eentje op menselijke maat. Een lange treinwagon met voorin een bestuurder, over wiens schouder je mee kon kijken. Als hij stopte zag je dat dat was omdat er andere metro voor je langs moest afslaan. Je keek een tunnel in over rails met hier en daar een wissel. Heel vertrouwd en duidelijk. De chauffeur was een aanraakbare man.
Wim
Geen opmerkingen:
Een reactie posten