"Rustdag" in North Conway

We wilden wel eens een rustdag; niet de hele dag niksdoen, maar gewoon een beetje lezen, wandelen, en wat rondkijken.
We begonnen maar met een wandeling; het is hier een prachtig wandel-, fiets-, kajak- ,ski-, en wat al niet meer-gebied. Je moet alleen even weten waar je moet zijn. Wim had gisteren even op internet gesnuffeld, en gezien, dat er aan het begin van het "National Forest The white mountains"een visitor's centre was, vanwaaruit je verschillende trails kon doen. De ranger daar had een hele voorraad trails, easy, middle en severe. Wij namen easy en kozen  "the boulders trail". Dat was nog wel 1000 voet klimmen, dat is iets hoger dan de Zypenberg bij ons op de Veluwe. Easy sloeg vooral op de lengte van de trail: slechts 3 mijl!
Prachtige tocht, met inderdaad veel rotsblokken; dus flink geklauterd, terwijl, ja Ton, ook hier, de eikels om ons de oren vlogen. Maar het was de moeite waard. Behalve die vallende eikels en ritselende chipmunks geen geluid!! Na een uur waren we boven. Half uurtje in de heerlijke zon daar gezeten,

 en toen weer met een rondje naar beneden, ook een uur, waarbij onze knieën een lesje kregen. Wat hebben we een prachtig weer!
Verder de middag luierend doorgebracht, in een ligstoel bij het zwembad.

 Ik trok een paar baantjes, maar ach, in je eentje verveelt dat toch, dus voegde ik me gauw bij Wim.
Tot slot van de middag heb ik me nog even aan m'n shop-virus overgeleverd, want dit hotel is gelegen naast een outlet-centrum. Dit is een winkelparadijs, want alles kost heel weinig; merkschoenen, tassen, maar ook allerlei kleding, en ik ontdekte een winkel waar ze weinig modieuze dingen verkochten, meer wat ouwerwets-achtige spullen, zoals klassieke blouses en lekker ruimvallende t-shirts; niks nauwaansluitend, waar ik zo'n hekel aan heb. Dus: we moeten nog economischer pakken! 
Klik voor de lol eens op de website van dit hotel; http://www.northconwaygrand.com/ ; het ziet er belachelijk groots uit. In de praktijk valt het mee. Gemoedelijke mensen en absoluut niet deftig of zo. Gelukkig, want ik schrok even toen we hier aankwamen.
En nu gaan we eten!
ELS

Het eten is op. Morgen naar Bar Harbor, aan de kunst van Maine. Gaan onder meer over een dorpje waar nog een paar shakers wonen, mensen die zo hevig bidden dat ze shaken. Er is een shaker-museum, maar op zondag zal dat dicht zijn. Jammer.
WIM