We waren al vroeg uit de veren. Ik zette koffie en we vertrokken ong. half 8. Quebec uitkomen? De (Nederlandse) tomtom helpt je. En dat heb je nodig, want als je een kwartier (in ons geval meer dan een half uur want er was file) onderweg bent, moet je ineens weer richting Quebec kiezen, en normaal gesproken zou je dan toch achterdochtig worden..... Maar goed, we kwamen soepeltjes op de Interstate 20, heel rustige weg met prachtig gekleurde bomen onderweg. Onderweg ook een levendig sms-verkeer met Herman, die ook onderweg is, nl van Dordt naar Berlijn.
Onze binnenkomst in Montreal was verkeerd. Ws wel doordat we de tomtom volgden, want zij had ook niet het goed huisnummer van het hotel gevonden. We hebben heel wat van M. gezien! Maar...we hebben ook nog een Amerikaanse tomtom, die bij de auto hoort, en toen ik die inschakelde, kwamen we waar we wezen moesten. Dus: twee tomtoms aan, en een kaart op schoot! Verschrikkelijk veel verkeer, maar een chauffeur met vaste hand laat zich niet zo gauw uit het veld slaan. De auto staat inmiddels veilig in de garage onder dit hotel. Ingecheckt. Tja........kamer op de 3e etage. Goed , Wim liep en ik nam met de bagage de lift. De kamer viel erg tegen na alle verwennerij die we hebben gehad met die grote zalen met 2 queen-size beddden erin. Hier staan (net zoals we thuis hebben nb!) twee eenpersoonsbedden tegen 2 muren, er is een smal deskje met één mager stoeltje, die een mens met een beetje gewicht niet lijkt te kunnen dragen! Geen kast, geen koelkast, een klein badkamertje zonder enige plek om iets te leggen. Maar ja, nu we net het verhaal van Renske hebben gelezen over hun onderkomen in Nw Guinea, willen we niet klagen. Helaas kon het raam niet open, en bovendien is er vlak onder ons raam een uitgang van een ventilatiesysteem, dat enorme herrie maakt. Dan zit je dus wel aan de achterkant ( en het is een drukke straat) maar toch in de herrie. Wim naar beneden. Andere kamer, maar wel nog een etage hoger en aan de voorkant. Dus: verkeer.
Goed, een beetje dingen uitgepakt. Internet geprobeerd. Helaas, geen verbinding. gebeld naar beneden. Ander password. Weer geen verbinding. Weer naar beneden. Tja, in sommige kamers (en daar hoort de onze bij) heb je moeilijk verbinding. Dan moet je dus in de lobby gaan zitten internetten en bloggen. En dat doe ik nu dus.
Wat een gezeur zeg, voodat we eindelijk eens de benen buiten gingen strekken! Inmiddels was het half 2 en onze magen wilden wel iets. Nou, dat blijkt hier geen probleem. We gingen eerst maar eens op zoek naar een Informationcentre. Onderweg kwamen we door het theaterdistrict en als vanzelf kwamen we ook terecht bij een desk voor goedkope tickets voor van alles. (Net als in N.York) En daar troffen het meest behulpzame en enthousiastste meisje ooit. Zij bracht ons in een handomdraai op zeer efficiente wijze op de hoogte van een aantal inns en outs van Montreal. Ze toverde websites met concerten, vertelde ons over het openbaar vervoer, en bracht ons op de hoogte van downtown Montreal. Dat houdt in dat er onder de grond ook een soort stad is. Met winkels, restaurantjes, musea, metro-stations en wat niet al. "Voor als het regent" zei ze met een smiley.
En zo werden we steeds wijzer, en ook vermoeider. Maar voor mensen, die voor het eerst in deze miljoenenstad zijn (3 miljoen, met voorsteden er bij), hebben we al heel wat hindernissen genomen.
We weten b.v. nu hoe je een dagkaart voor de metro moet bestellen, en ook dat je, als die kaart gaat gebruiken en door een poortje wilt, je hem NIET in de daartoe bestemde gleuf moet steken, maar dat je hem op een oranje gekleurde cirkel moet drukken. Het lijkt allemaal eenvoudig, maar voordat je dat allemaal weet, heb je al heel wat (altijd aardige) employées aangeschoten!
We weten ook dat, als we proberen Frans te praten, men al gauw in het Engels antwoordt.
Wat we ook weten is, dat je in deze stad eindeloos veel moet lopen, dus dat je echt de metro moet nemen om ergens te komen. Dus heeft Wim zich wederom vermand en zijn we vanavond tweemaal met de ondergrondse gegaan. (En voor de 4e etage heeft hij ook al de lift getrotseerd!)
Het aardige meisje had ons in concreto twee concerten aangeraden, en het eerste was dus al vanavond. Het was op één van de conservatoria, in de gehoorzaal aldaar. Vioolconcert van Sjostakovitsj en na de pauze 4e symfonie van Mahler. De vermoeidheid maar even opgeschort en dus de metro genomen. Geen spijt!!! Dus ipv NOVA het conservatoriumorkest gehoord. Erg leuk!
Wim had een leuke foto van de 4 fagottistes, maar het uploaden lukt niet; komt morgen.
Ik ga naar boven en vlij me in mijn kleine bedje....................................
ELS
Geen opmerkingen:
Een reactie posten