20 jaar geleden op 15 september vond het huwelijk van Gerrit Jan en Martine plaats in Vaires- sur- Marne. Onze oudste zoon 20 jaar getrouwd.....een mensenleven geleden.
De dag zelf ; Arend , Elise, Herman en Maaike waren in één auto naar Parijs gereden, en wij kwamen uit Comberton in Engeland via Calais. We sliepen in hetzelfde hotel. De ochtend van de 15e (een zaterdag) reden we naar Vaires, om daar eerst in de kerk te oefenen.(want wij zouden met ons gezin voor de muziek zorgen) Orgel plus saxofoon, orgel plus blokfluit, en vierstemmige liederen. Daarna begaven we ons naar het huis van Martine's ouders. Helaas gaf een auto met jongeman, die van links kwam, ons geen voorrang en boorde zich vervolgens in onze linkervoorportier. Gerrit Jan belde de pompiers, de buurt liep uit. Veel heftige taal en gebaren, Martine's moeder kwam nog kijken; de ouders van de (onverzekerde ) jongen kwamen er bij....enfin; een heel gedoe. En : een heel gehavende auto, waar we gelukkig nog wel in konden rijden, maar waar het moeilijk in komen was! Ik weet nog dat ik toen dacht: "nou, deze dag zullen we ons altijd goed herinneren; alleen al door dit voorspel!" Gelukkig verliep alles verder vlekkeloos. Onze auto werd, net als de anderen, met strikken versierd, en trok veel bekijks!
De burgermeester trouwde hen, de kerkdienst was geslaagd, de muziek ging goed, en het feest en diner 's avonds waren feestelijk. Helaas moesten wij met een kapotte auto terug naar Engeland en de maandag er op meteen naar de garage. Ach, alles kwam goed!
Op deze dag dus, 20 jaar later, reden Wim en ik van Falmouth in Massachusetts naar Bennington in Vermont. En konden we (we werden al ongerust....) tekenen van de Indian Summer waarnemen.Het is hier heel mooi. Bennington is enorm groot wat oppervlak betreft; heel wijd uit elkaar allemaal, en te voet begin je hier helemaal niks. Het bestaat ook nog eens uit twee gedeeltes, een oud en een nieuw. We logeren in een motel. Grote kamer met zowaar een heel luie stoel, waar Wim op dit moment in in slaap dreigt te vallen.
Vanmiddag naar het leuke museum, dat van allerlei uiteenlopende zaken bevat. Voor elk wat wils, soms heel oninteressant en/of lelijk, en dan ineens van die verrassingen. Bonus van dit museum is natuurlijk de collectie schilderijen van Grandma Moses.( En laat ik nu altijd gedacht hebben, vraag me niet waarom, dat dat een dikke negerin is geweest! Nee dus, en zo heb ik weer wat geleerd!)
ELS
deze foto nam ik van een ansichtkaart die kocht
Geen opmerkingen:
Een reactie posten