De Comfort Inn , dank zij onze tomtomster (die Ottawa als Odduwah uitspreekt). Het is een motel, dus de auto lekker dichtbij, nl voor de deur. Weer een grote kamer, met twee queen-bedden, zoals we dat graag hebben (!!) . En met het internet is het ook weer in orde. Gisteren moesten we in de lobby gaan zitten, en evengoed lukte het foto's invoegen niet. Vandaar dat Wim hier eerst maar wat foto's heeft gestuurd , die op eergisteren en gisteren slaan.
Omdat de kamer nog niet klaar was, gingen we eerst de stad in. Bij het zoeken van een parkeerplaats hebben we erg gedwaald. Maar goed, het lukt uiteindelijk altijd. We liepen de stad in, en vonden een erg leuk lunchplaatsje. En liepen verder. Leuke markt, aardig centrum. Parlementsgebouwen indrukwekkend wel. Een nagemaakte Big Ben (hetzelfde geluid). Wat mij meteen opviel, was de hoeveelheid enorm mooi beplante bloembakken, en de hoeveelheid bomen overal. dat heb ik in Montreal gemist.
Ottawa is dan ook heel wat kleiner, en veel overzichtelijker. Veel musea. Daar komen we niet aan toe natuurlijk, want we gaan morgen al weer verder. Wel in de gauwigheid kaartjes gekocht voor een Mozart-concert vanavond. Het is vanaf vandaag een week lang Mozart/Haydn-festival, dus boffen wij weer even.
Dan de auto en daarna het hotel weer opgezocht. Ik ben begonnen de auto leeg te maken; dat kan hier heel handig en wie weet hoe ver we in Toronto van de auto zitten! Dus meteen de bagage wat opgeruimd, en uitgedund. En de nodige sms-jes met Herman en Maaike uitgewisseld. Herman moest vandaag z'n startnummer ophalen, en had vanmiddag wat rustig aan gedaan. Morgen (voor ons; vannacht) is het zover.
Om een uur of 5 weer naar de stad. Parkeerplaats gevonden niet ver van het Muziekgebouw. En gewandeld langs de écluses in het Canal Rideau.
9 sluizen op een rij
We liepen verder een stuk langs de rivier. Het is allemaal leuk, maar zo langzamerhand willen m'n benen niet echt meer veel werk verrichten. Wim heeft nergens last van helaas......
Dus; op zoek naar een eet-iets. Soms heb je geluk, soms wat minder. En in de buurt van de Parlementsgebouwen vind je geen eetgelegenheden! En toen ging het ook nog een beetje regenen, en Wim had geen jas aan (die lag in de auto, haha). We begaven ons dus maar vast in de richting Muziekgebouw. Ook daar kun je enorm dwalen. maar , in (gigantische) hal, kon je gewoon een sandwich eten, en ook nog een glaasje wijn er bij nemen. En zodoende waren we ook nog op tijd voor de ""pre-chat"; in het Frans, werd er extra bij vermeld (want hier zijn we in de provincie Ontario en daar is de voertaal Engels) En dat was erg leuk! Een man, die zo goed en duidelijk sprak, dat we het heel goed konden volgen. Hij vertelde niet over het programma van vanavond, maar meer over de verhouding Haydn/ Mozart. Wist niet echt van ophouden, zodat er voor een kopje koffie weinig tijd overbleef!
Naar boven; we zaten helemaal boven. Dat was erg ver naar boven. wat een enorme zaal. En ook mooi. Wim nam stiekem een paar foto's. Er waren van die grappige zijbalkonnetjes, zo:
Het concert zelf bestond eigenlijk maar uit 2 stukken; de Hafner-serenade voor en een vioolconcert na de pauze. Het was toch een avondvullend programma doordat er een soort interview steeds aan voorafging met de dirigent annex vioolsolist, Pinchas Zukerman. Dat interviewgedeelte, hoewel versterkt, kwam niet goed bij ons over, en eigenlijk hoeft dat ook niet. Het leek mee een aardig zelfingenomen heerschap, die graag goede sier maakte bij het publiek met leuke uitspraken. Vioolspelen kon hij wel. Waarschijnlijk een erg goed orkest, maar het klonk net allemaal iets te perfekt, en bijna saai.
Het lijkt zo langzamerhand wel een soort MUSICO- reis!
ELS
Geen opmerkingen:
Een reactie posten