Boston

Ik probeer de tirannie van de chronologie te vermijden, en de encyclopedische weetjes beperkt te houden.
Dat Boston een van de eerste Amerikaanse nederzettingen was, de Pilgrimfathers, de opstand tegen Engeland, de mooi gelegen haven die de eeuwen door welvaart bevorderde, we weten dat allemaal wel ongeveer. Als je er komt, blijkt uit alles dat de Bostonners het zelf ook weten, en er trots op zijn. Ze hebben een respectabel verleden, en willen dat respectabele ook naar de toekomst brengen. Daar hoort ook respect voor de omgeving en mededogen voor anderen bij. We zagen in het centrum van B een monument dat eraan herinnerde hoe eind jaren veertig van de 19de eeuw de Ierse bevolking bij tienduizenden van honger omkwam. Vanuit Boston werden ladingen graan naar Cork verscheept. (In de loop van de volgende jaren kwamen er van de 8 miljoen Ieren meer dan 2 miljoen naar Amerika.)
Boston is ook een universiteitsstad, met Cambridge, Harvard, het MIT, en hoewel er in het centrum van B niet duidelijk studenten rondlopen hebben ze dunkt me invloed op de sfeer van de stad. Ik ben geen kenner van Amerikaanse steden, maar B voelde aan als een Europese stad. Althans het centrum; de hoge hoogbouw heb je bij ons minder. De Hancock tower hier is 225 meter hoog, ruim tweemaal onze Utrechtse domtoren.
Stop over Boston, we vonden het erg gezellig, en de musical Wicked was gisteravond flabbergasting. Ik las ergens dat hij mogelijk ook in Nederland wordt uitgebracht. Dan gaan we denk ik weer kijken.

Toch nog Boston: vanmorgen hebben we voordat we vertrokken voor de tweede keer het holocaust-monument bezocht. Zes vierkante glazen torens van een meter of 25 hoog en een vloeroppervlak van ik schat anderhalve bij anderhalve meter. Ze staan in een rij een meter of tien van elkaar, en er loopt een pad doorheen. De 'vloer' is bij elk van de torens een rooster waardoorheen stoom naar boven stijgt, daar loop je dus door. De glazen wanden zijn 'bedrukt' met teksten van slachtoffers of overlevenden. Deed ons denken aan de wanden met zulke teksten in het holocaust-monument in Berlijn dat we verleden jaar zagen. Ook op het pad en op omringende stenen stonden teksten. Het leek ons niet vreemd dat juist Boston dit monument wilde maken.

Het is nu maandagmiddag 5 uur en we zitten in ons hotel in Falmouth, Massachusetts. Wim